آينده!

يش از خروسخون صبح، آفتاب نزده، اتوبان همت، ايستگاه بيمارستان بقيه الله، مسافران زيادي پياده ميشوند، منجمله زوج مسني که پيرزن سعي ميکند به پياده شدن پيرمرد کمک کند، اين تصوير براي من نشان از زوجي همدل و همراه ست و براي همسفرم آينده دردناک و اسفبار!، ميگويد آينده ما اينگونه با رنج توامست، مي گويم اگر سرطان و فشارهاي رواني و برادران ارزشي داعش و.... بگذارند کلاهمان را بايستي به هوا بياندازيم اگر به اين سن برسيم و اينکه من فرتوتي و از پا افتادن را سير طبيعي زندگي مي دانم، دير يا زود هر کسي به آن سن برسد مبتلا خواهد شد، حالا با ورزش برخي مي توانند قدري به تاخير بياندازند وگرنه همه در همين مسير قرار دارند، دير و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد