اين روزها

اين روزها از کم خوابي بگم، يا خستگي و ضعف مفرط بعدازظهر، فقط اسمش روزه ست

خودم رو تحليل ميکنم که واسه چي روزه مي گيرم، کدوم ايمان! حس ميکنم دارم تلاش ميکنم برخي حسهاي قديمي رو دوباره زنده کنم، اما چرا اين حس ارزشمنده و حاضرم سختي رو بابتش تحمل کنم

به اين نتيجه رسيدم، احساسهاي که با سختي عجين و توام ميشود، براي ما ارزشمند ميشود

احتمالا براي همين خيلي ها ياد دوره سربازي ميکنند، يا دوره نداري شون معمولا دوره اي بوده مملو از عاطفه!