وقتي مي نويسم اعم از اينکه برنامه کاري بنويسم، يا خلاصه مشاوره و حتي دغدغههاي ذهنيام بعد از چند خط، چکيده و عصاره ش بيرون مي اد. در مورد نگراني ها، بحرانها هم همينطور، اما يک مقاومتي هست که نميگذاره بنويسم
حالا دوست دارم تمرکز کنم که چرا ذهنم مقاومت ميکنه و نمي ذاره بنويسم؟
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی