من هميشه به خونسردي ديگران هنگام بحران 1 ميخورم. به آرامش ادمهاي مومن و مذهبي غبطه ميخورم. به صداقت عميق برادرم غبطه ميخورم. به مهرباني بي پايان مادرم غبطه مي خورم. به پشتکار برخي آدمها. به انصاف برخي حتي موقعي که 1 بي انصافي قرار ميگيرند بازهم انصاف بخرج مي دهند.
با پاکدامني ادمهاي پاک، بي ريايي ادمهاي بي ريا، عزت نفس آدمهاي عزت مند. به حسن سليقه کساني که با کمترين چيزا هنر بخرج ميدهند و سليقه. به حوصله ادمهايي که در کوران بحران همچنان باحوصله اند.
برچسب:
نویسنده: محمد رحمانی